po tych wszystkich przejściach jestem teraz jak skała lodowa. Niby mam uczucia, jednak są one skrzętnie chowane gdzieś na dno mojego jestestwa, tak aby nikt nie mógł mnie skrzywdzić. Stałam się zołzowata i mało dostępna, to z mojego punktu widzenia, bo mój partner uważa zupełnie inaczej. On uważa, że tylko wtedy gdy mam PMS, jestem troszkę uciążliwa, ale da sięto przeżyć, bo ważne że przeżywamy to razem. Tak...trafiłam na anioła, ileż on ma do mnie cierpliwości, a ile miłości, choć z mojego punktu widzenia nie do końca mu ufam... w końcu to facet i nie ważne, że mówi mi że nie mógłby mnie skrzywdzić, ja wiem swoje, lepiej nie ufać na 100 % Jak się poznaliśmy? Otóż na portalu randkowym, wśród 300 osób, on jedyny podziękował mi za uśmiech, co zatrzymało mnie na chwilę i zastanowienie się, co to za dinozaur? Czy tacy faceci jeszcze istnieją? Wszystkie oferty ze strony 300 osób nie wyróżniały się niczym, każda była niemal jednakowa, czy się umówimy?, czy się poznamy? I miałam już serd...